Werkkleding bedrukken of borduren: voor- en nadelen

Je bedrijfslogo op je werkbroek zetten. Klinkt simpel, maar de keuze tussen bedrukken en borduren maakt meer uit dan je denkt.

Niet alleen voor de uitstraling, maar vooral voor hoe lang het meegaat op de bouw, in de modder, en na vijftig keer wassen. Ik heb genoeg broeken gezien waar het logo al na een seizoen afbladdert of uitsplitst. Dat is zonde van je geld én je imago.

Het verschil in één zin

Borduren werkt met draad: een borduurmachine stikt je logo letter voor letter in de stof. Bedrukken brengt inkt rechtstreeks op het materiaal aan, via technieken als sublimatie of textielprint. Beide methodes hebben hun plek, maar niet op elk materiaal en niet bij elk ontwerp.

Borduren: stevig, maar niet overal even slim

Borduren is de klassieker. Het ziet er degelijk uit, voelt degelijk aan, en het houdt lang stand. Op een zak van een Snickers-werkbroek of een Blaklader-jas: prima.

De draad zit diep verweven in de stof, dus schuren, knielen en wassen doen er minder snel toe.

Maar er zit een grens. Borduren werkt niet goed op dunne of lichte stof.

Probeer het eens op een lichte katoenen werkshirt: de spanning van de borduurframe trekt de stof scheef, en je krijgt een kuiltje in het borduurwerk. Niet bepaald professioneel. En dan heb je nog de ontwerpkant. Een simpel logo met twee kleuren? Geen probleem.

Wanneer borduren de beste keuze is

• Je logo is simpel: weinig kleuren, duidelijke lijnen
• Je kleding is van stevig materiaal: denim, cordura, dikke katoen
• Je wilt dat het logo jarenduur blijft, ook na intensief gebruik

Maar een gedetailleerd ontwerp met verloop of veel kleuren? Dan wordt borduren snel duur en onpraktisch.

Elke kleur is een andere draadwissel, en dat kost tijd. Bij kleine oplages kan dat het verschil maken tussen een betaalbare en een onredelijke prijs. Wat me opvalt is dat veel merken als Engelbert Strauss en Fristads hun eigen borduurwerk op de mouwen en borst zetten. Dat is geen toeval: die stoffen zijn dik genoeg om het te dragen, en het logo moet meegaan met de slijtage van de rest van het kledingstuk.

Bedrukken: flexibel, maar niet altijd duurzaam

Bedrukken — met name sublimatie — is ideaal voor complexe ontwerpen. Veel kleuren, foto's, gradiënten: geen enkel probleem.

De inkt verdampt letterlijk in de vezels, dus je voelt bijna niets op de stof.

Dat maakt het geschikt voor lichte shirts, polo's en zelfs sommige stretchbroeken. Maar hier zit het addertje onder het gras. Niet elk materiaal accepteert sublimatie.

Op puur katoen werkt het niet goed: de inkt blijft liggen op het oppervlak en begint na verloop van tijd te barsten en af te bladeren. Je hebt synthetische vezels nodig, of een speciale coating.

En op werkbroeken van polyester-katoenmengsels — die je veel ziet bij merken als Tricorp en Profoto — hangt het er van af hoe hoog het polyestergehalte is. Onder de 50 procent wordt het al riskant. Textielprint (ook wel DTG, direct-to-garment) werkt beter op katoen, maar heeft weer andere beperkingen. De print voelt dikker, kan kraken op vouwen, en houdt bij intensief schuren minder lang stand dan borduren.

Op een broekzak die je dagelijks gebruikt voor je gereedschap? Ik zou er niet op rekenen dat het na een jaar er nog fris uitziet.

Wanneer bedrukken de beste keuze is

• Je logo is kleurrijk of gedetailleerd
• Je drukt op lichte kleding of shirts, niet op slijtzones
• Je hebt een kleine oplage en wilt lage kosten per stuk

De kosten: waar het echt om draait

Laten we het hebben over geld, want dat is vaak de beslissende factor.

Bij borduren betaal je per steek — letterlijk. Hoe meer details in je logo, hoe meer steken, hoe hoger de prijs.

Bij een eenvoudig logo van twintig bij vijftig millimeter op een borstzak kun je rekenen op een paar euro per stuk. Maar bij een groot, gedetailleerd ontwerp op een rug? Dan kan het snel oplopen. Bedrukken werkt anders.

De setupkosten zijn vaak hoger (denk aan het maken van sjablonen of digitale voorbereiding), maar de prijs per stuk daalt sneller bij grotere oplages.

Voor een run van vijftig shirts met een full-color logo is bedrukken bijna altijd voordeliger dan borduren. Eerlijk gezegd vind ik dat veel bedrijven te snel kiezen op basis van alleen de prijs. De totale levensduur van het logo wordt zelden meegewogen. Een geborduurd logo dat vijf jaar meegaat is uiteindelijk goedkoper dan een werkshirt met bedrukking voor bedrijven dat je elk jaar moet laten vernieuwen.

En dan heb je nog de praktische kant

Waar zet je het logo? Dat klinkt als een detail, maar het is het juist niet.

Een geborduurd logo op de kniestukken van een stretchbroek? De draad gaat scheuren zodra je gaat hurken. Een bedrukte print op de binnenzak van een jas?

Die verbrandt bij elke wasbeurt langzaam maar zeker. De beste plekken voor borduren: borstzak, mouw, bovenrug.

Voor bedrukken: borst (op stevig deel, niet op een naad), rug, en eventueel de bovenmouw. Vermijd slijtzones bij beide methodes, tenzij je een techniek gebruikt die specifiek daarvoor geschikt is. Dat vind ik trouwens het grootste misverstand: dat bedrukken of borduren overal hetzelfde werkt. Het materiaal, de plek, en het gebruik bepalen alles.

Een goede leverancier vraagt daar naar. Een slepte kiest gewoon de goedkopste optie en houdt een glimlach over voor als het werkstuk na zes maanden eruitziet als een schuring.

Mijn advies? Kies bewust

Geen van beide methodes is per se beter. Het hangt af van wat je nodig hebt. Wil je een logo dat meegat met de kleding, op stevig materiaal, met een simpel ontwerp? Borduren.

Wil je veel kleuren, een lichtere stof, of een kleine oplage? Kies dan voor bedrukken op je werkpolo.

Maar denk verder dan de prijs per stuk. Kijk naar het materiaal, de plek op het kledingstuk, en hoe intensief het gedragen wordt.

Want een logo dat er over zes maanden slechter uitziet dan toen je het kreeg, zegt niet veel goeds over je bedrijf. En op de bouw valt dat op.